سلام
گاهی اوقات اینقدر منیت وجودمان فوران میکند که فکر میکنیم برای خودمان کسی شده ایم و شده ایم یکی از بهترین بندگان خدا ، شده ایم عبد صالح خدا ، خود را از دیگران بهتر میدانیم و دیگران را گناهکار و نافرمان خطاب میکنیم ، اما همه ی این فکر وتصور ها و خود برتر بینی ها جز خیالات و تصورات ذهن ما نیست و هیچ واقعیت بیرونی ندارد . خیلی از گناه نکردن های ما سالبه ی به انتفای موضوع است برایمان ، هیچ گونه موقعیت گناه کردن  پیش نمی اید تا امتحان شویم و خود را محک بزنیم اما در ذهن خود تصور این را داریم که اگر در موقعیت گناه قرار بگیریم سربلند بیرون می اییم ، عجب خوش خیال هستیم اگر نوع زندگی و محیط ما پر و مملو از گناه بود و خود را نگه داشتیم باید به خودمان ببالیم نه آن زمانی که در معرض هیچ گناهی قرار نمیگیریم و خود را برتر میدانیم .


+ بهشت بی روی تو جهنم است ...

+در ماجرای عشق نباید قمار کرد ...